print

Afname reukvermogen bij ouderen gerelateerd aan sterfterisico

Al eerder was het onderzoekers opgevallen dat afname van het reukvermogen samenhangt met een hoger risico op sterfte. Echter nooit eerder was er een structureel langetermijnonderzoek naar gedaan. In Annals of Internal Medicine publiceerden Zweedse en Amerikaanse onderzoekers een studie die gedurende dertien jaar een groep vervolgde, bestaande uit 2289 ouderen van 71-82 jaar oud. Alle deelnemers deden bij aanvang van het onderzoek een gestandaardiseerde reuktest met twaalf bekende geuren die herkend moesten worden uit een lijst. De uitkomsten werden ‘goed’, ‘matig’ of ‘slecht’ genoemd.

Opvallend was dat vooral mannen, zwarte mensen en mensen die tabak of bovenmatig alcohol gebruikten, bij aanvang al een minder goed reukvermogen hadden. In die dertien jaar stierven 1211 deelnemers. De onderzoekers berekenden dat een slecht reukvermogen een 46% hogere kans gaf om binnen tien jaar te overlijden. Het bleek geassocieerd met hart- en vaatziekten, neurodegeneratieve ziekten en gewichtsafname. De relatie viel vooral op bij deelnemers die bij aanvang juist een goede gezondheid zeiden te hebben. Buiten het meer vóórkomen van neurodegeneratieve ziekte en gewichtsafname konden de onderzoekers de associatie niet volledig verklaren.

Lees de samenvatting...

Verrassende relatie tussen darm en brein: veel hogere kans op Parkinson na appendectomie

De fysiologische relatie tussen de darm en het brein is de laatste jaren dankzij veel wetenschappelijk onderzoek steeds duidelijker geworden. Denk aan autisme, en het feit dat het overgrote deel van de neurotransmitters voor ons worden geproduceerd door ons microbioom – mits gezond.
Maar wie had gedacht dat het laten verwijderen van de blindedarm samenhangt met een verdrievoudigde kans op M. Parkinson? Eerdere studies leverden tegenstrijdige resultaten op over de relatie appendectomie-Parkinson. Reden waarom onderzoekers uit Ohio het nu groot aanpakten: de data van 62 miljoen mensen werden geïncludeerd. Bijna een half miljoen mensen ondergingen appendectomie. 0,92% van hen kreeg de diagnose Parkinson, tegenover 0,29% van de 61,5 miljoen die hun blindedarm nog bezaten. De onderzoekers spreken vooralsnog over een correlatie, en noemen nog geen hypothese voor een rechtstreeks oorzakelijk verband. Mogelijk is er een relatie met het in de darm gevonden alfa-synucleïne https://www.michaeljfox.org/understanding-parkinsons/living-with-pd/topic.php?alpha-synuclein, waar de Lewy-bodies uit bestaan die bij Parkinson in het brein worden gevonden.

Lees het persbericht van Digestove Disease Week… of lees het persbericht van de Universiteit van Bern…

Fibromyalgie hangt mogelijk samen met insulineresistentie

Fibromyalgie (FM) is bekend als een ziekte waar zowel patiënt als arts behoorlijk gefrustreerd van kunnen raken. Onbekende pathogenese, veel leed en kosten, en nauwelijks te behandelen.

Onderzoekers uit Galveston, Texas, publiceerden recent in PlosOne een voorlopig onderzoeksrapport dat een interessante denkrichting geeft aan het fibromyalgieprobleem (en je tegelijkertijd ook een aha-erlebnis bezorgt). Zij vergeleken verschillende groepen: één FM-groep van 23 personen, en twee andere ‘gezonde’ groepen. Zij konden de 23 FM-patiënten vrijwel allemaal identificeren door uitsluitend te kijken naar hun HbA1-C-waarden.

HbA1-C wordt beschouwd als een indicator voor (beginnende of gevorderde) insulineresistentie. Sleutel daarbij was echter dat zij vervolgens deze waarde, ook als die volgens de norm ‘normaal’ uitviel, scherper relateerden aan de leeftijd (zie figuur). De uitkomsten van deze correlatie was zeer significant (p < 0,0001 en p = 0,0002 voor de twee controlegroepen). Een subgroep van de FM-patiënten die voldeed aan de criteria voor prediabetes of diabetes werd vervolgens behandeld met metformine 2 dd. Het effect op hun pijn was eveneens zeer significant.

De onderzoekers zijn zelf nogal enthousiast over deze uitkomsten, ze spreken zelfs van een ‘paradigmashift’. Ze stellen dat door deze resultaten, als ze kunnen worden bevestigd, nieuwe inzichten in de etiologie en voor de behandeling van FM mogelijk worden.

FM als uiting van een vorm van (beginnende) insulineresistentie: een nieuwe diagnose op de lijst van welvaartsziekten.

Lees het onderzoek in PlosOne… of lees het persbericht van de universiteit…

TEDMED-video: ‘Locked in – in het paradijs’

In 2011 overkwam de toen 57-jarige rabbijn Ronnie Cahara wat bekend staat als een van de meest gevreesde manieren om een hersenbloeding te krijgen: een langzame, maar niet te stoppen hersenstambloeding. De verlamming begon aan zijn voeten, en kroop steeds verder omhoog. Tot hij niet meer zelf kon ademhalen, en alleen nog zijn ogen kon bewegen: het zo gevreesde locked in-syndroom. Compleet verlamd, maar volledig bij zijn verstand en bewustzijn.

Zijn dochter Kitra vertelt hoe haar vader, liggend in zijn bed, met zijn ogen en met hulp van het alfabet al zeer kort na het ontstaan ervan de meest verbijsterende mededeling deed die je je in zo’n situatie kunt voorstellen: ‘Kitra, mijn kind, niet huilen. Dit is een zegen!’

In deze video vertelt ze hoe hij ten diepste geraakt was door de vrijheid die hij, onafhankelijk van zijn verlamde lichaam, in zijn bewustzijn was gaan ervaren. ‘Toen mijn hersenstam ontplofte, ging ik heel andere dimensies binnen.’ Hij beschreef hoe hij ’s nachts vloog over de stad, terwijl zijn tenen de grond kusten.

Kitra besloot om, liefdevol en eindeloos herhalend, zijn ledematen te bewegen en ze vroeg hem om telkens weer innerlijk mee te bewegen. Keer op keer. Tot hij op een dag tintelingen begon te voelen in zijn ledematen. Inmiddels is hij niet meer locked in. ‘Je moet geloven in verlamming om de rol van een verlamde te kunnen spelen. Ik geloof niet in verlamming.’

Luister naar haar verhaal...