print

Column: Duizelingen en Cocculus

Peter Staal

Als ze meereed ging het meestal goed, maar soms ineens niet. Soms zagen we het na vijf minuten al aan het bleke snoetje en moest er nog een kleine zevenhonderd kilometer naar Bretagne worden afgelegd. Wagenziek. Maar niet getreurd, want ‘vieze druppeltjes’ brachten uitkomst. Ze zegt 25 jaar later nog dat ze de misselijkheid altijd snel voelde wegtrekken bij dit middel.

Wagenziekte is een variant op bewegingsziekte, die nog meer oorzaken kent, zoals BPPD en vestibulitis. Regulier vaak moeilijk te behandelen aandoeningen, want: wat moet je ermee? Wat opvalt is dat patiënten met BPPD erg in paniek zijn van de duizelingen. Het is kennelijk nogal invaliderend om de hele dag aanvalsgewijs de grond onder je voeten als onzeker te ervaren. Sommigen worden er helemaal gek van. Het is daarom niet altijd even eenvoudig om patiënten gerust te stellen.

Eerst goed onderzoek doen, waarbij je door de anamnese en de provocatietest een duidelijk beeld krijgt. Dan volgt een goede uitleg: het is medisch niet gevaarlijk, maar wel situationeel: dus niet op ladders en keukentrapjes gaan staan of met iets in je handen de trap op lopen. Bij uitleg over de BPPD benadruk ik de B van benigne, dat helpt soms ter geruststelling. Het is goed om uit te leggen dat de ziekteduur moeilijk te beïnvloeden is.
Vervolgens sta je met reguliere middelen wel een beetje met lege handen, want ze werken vaak niet goed en geven veel bijwerkingen. Maar de klachten kunnen wel aanzienlijk verbeteren door het laten innemen van Cocculus/Oleum Petrae comp. druppels.

Antroposofische visie:
Het middel is ontwikkeld voor wagenziekte en zwangerschapsmisselijkheid. Wat is duizeligheid door reisziekte of BPPD? Het is een dissociatie tussen wat je ogen waarnemen en wat het evenwichtsorgaan mededeelt aan het zenuwstelsel. Dat geeft het gevoel van duizelingen en misselijkheid.
Antroposofisch gezien is duizeligheid nog iets anders. Wat opvalt is dat mensen die vroeger last van wagenziekte hadden ook wat gevoeliger zijn voor duizeligheidsklachten zoals BPPD. Ik vraag er vaak naar en vind veelal een bevestigend antwoord. Dat wil zeggen dat mensen die gevoelig zijn voor allerhande invloeden, wat ik maar even noem ‘los in hun vel’ zitten. Het zenuwstelsel kan kennelijk niet onder alle omstandigheden goed functioneren en dat geeft het gevoel van ‘zweverigheid’ en duizeligheid. Duitsers hebben daar een heel breed woord voor: ‘Ohnmacht’. Onmachtig om jezelf rechtop te houden, terwijl rechtop gaan nu juist een van de meest kenmerkende menselijke eigenschappen is, samen met spreken en creatief denken.
Je raakt in het zenuwstelsel een beetje ‘los’ (in antroposofisch jargon: geëxcarneerd) en je wordt zweverig, duizelig en misselijk.

Cocculus/Oleum Petrae comp.
Als je de ingrediënten van het middel bekijkt, wordt ineens duidelijk waardoor het ‘incarnerend’ kan werken. Het is een samenstelling van ingrediënten die heel aards zijn, maar wel bij intoxicatie ernstige verschijnselen kunnen geven van ‘eruit flippen’. Het bevat Cocculus zaden, Ipecacuana wortel (beide in D3) en Aardolie (D7). Door het aardse karakter van de middelen werkt het incarnerend en kom je weer beter in je vel. Aardolie bijvoorbeeld is een substantie die uit het (plantaardige) leven is gevallen en helemaal aards is geworden, miljoenen jaren in de aarde gezeten heeft en daardoor ‘doder dan dood’ is. Door aan de zweverige constitutie een ‘aards signaal’ te geven komt iemand weer een beetje op zijn pootjes terecht. Het zenuwstelsel en het stofwisselingssysteem reageren weer zoals ze moeten reageren op de fysieke verandering in de wereld.
Bij zwangerschapsbraken is dit ook een effectief middel om de ‘eruit gedrukte’ levenskrachten er weer een beetje bij te betrekken.

Onze dochter uit het voorbeeld hierboven had vroeger veel baat bij de druppels in de tijd dat ze vaak wagenziek was. En ja, misselijk tijdens de zwangerschap was ze ook...