print

Column: 'Bijengif'

‘Ik stik de moord...’ las ik op het briefje. De plaatselijke uitdrukking voor: ‘Ik heb erg veel pijn’. Hoe ze erbij keek en met handgebaren naar haar keel wees maakte veel duidelijk. Het gebeurt af en toe dat een patiënt niet kan spreken van de keelpijn. Tijd om Apis/Belladonna voor te schrijven. 

Bij het onderzoek van de keel maken we – uitzonderingen daargelaten – vaak het onderscheid of een infectie bacterieel of viraal is. Hoewel dit onderscheid verraderlijk kan zijn en arbitrair is, kijkt de arts vooral of het etterig is: zeg maar witte punten op de amandelen. Dan is daar ook nog de beruchte ‘Pfeifferkeel’. Hoewel het een open deur is, toch even een opfrisser voor de huisarts aan de hand van twee casussen (exemplarisch, dat wel, maar ook symbolisch).

Twee zussen van achterin de twintig die beide in dezelfde periode keelontsteking hadden, meldden zich in de praktijk. Beiden zijn min of meer opgegroeid in mijn praktijk en weten dat ik al sinds jaren Apis/Belladonna geef bij allerlei infecties: oorontstekingen, wondroos, fijt en keelontsteking. De één had zich met paracetamol op de been gehouden en zo de koorts onderdrukt en kreeg van mij antibiotica. Helaas ontwikkelde zij desondanks (?) een abces dat door de KNO-arts moest worden behandeld. De ander was begonnen met Apis/Belladonna comp. (of Ontstekingsdruppels) en Echinadoron zuigtabletten, hetgeen wij telefonisch hadden afgesproken. Toen ik haar keel zag, had ze weliswaar een forse angina tonsillaris, maar leek ze het ondanks de koorts en het ziektegevoel goed vol te houden. We besloten de therapie zo te verlengen, ik adviseerde daarbij rust. Het was na vijf dagen zo goed als genezen.

Dit lijkt dus zowel een pleidooi om weer vaker Apis/Belladonna te gebruiken bij ontstekingsprocessen als ook om de paracetamol te beperken. (Ik heb mijn assistentes dringend verzocht de verkleinwoorden ‘paracetamolletje’ en ‘kuurtje’ niet meer te gebruiken en gewoon te spreken van paracetamol en kuur. Doe dat ook!)

Bij focale ontstekingen doet de combinatie van Apis en Belladonna het goed. Apis wordt binnen de antroposofische geneeskunde beschreven als een middel dat het doorwarmende aspect van het proces goed stimuleert, en als een middel dat helpt om het afweersysteem beter te laten ‘binnendringen’ in het ontstekingsproces en de warmte goed kan controleren. De warmte wordt eerder geactiveerd dan onderdrukt en samen met de Belladonna, dat de plaatselijke doorbloeding mede activeert, zie je dat de rest van het lichaam zich een beetje kan kalmeren. Dat is ook de reden dat mensen die het gebruiken zich vaak ook een stukje beter voelen terwijl het genezingsproces zelf actiever is. Logisch dat de kans op genezing daardoor beter zal zijn.

Wondroos

Hoewel voorzichtigheid altijd geboden is, behandel ik vaak ook wondroos zonder antibiotica. Mijn indruk is dat de veel gevreesde recidieven juist eerder voorkomen bij het gebruik van antibiotica. Hiervoor is mijns inziens het ‘zelf doen’ van het lichaam een belangrijke verklaring. Het afweersysteem werkt het beste bij ongeveer 39 graden en veel bacteriën en virussen groeien beter bij 37 graden dan bij 39 graden. Bovendien duurt het enkele dagen voordat afweerstoffen massaal in het bloed verschijnen, waardoor het voortijdig met antibiotica ‘weghalen’ van de bacterie een grotere recidiefkans geeft dan het ‘laten uitzieken’, doordat de immuunreactie dan niet volledig tot ontwikkeling is gekomen.

Ook oorontstekingen bij kinderen laten zich hierdoor uitstekend behandelen (altijd wel een neusspray, bijvoorbeeld Rhinodoron of Gencydo meegeven). Ook daar heb ik de indruk dat de recidiefkans veel geringer is dan bij reguliere middelen.

Er zijn bovendien aanwijzingen dat bij koortsende ziekten op jonge leeftijd het afweersysteem zo versterkt wordt dat ook op latere leeftijd het afweersysteem beter en evenwichtiger* werkt en zelfs de kans op een oncologische ontsporing af zou nemen**. Apis/Belladonna maakt dat niet alleen beter verdraaglijk, maar zorgt meestal voor een goede begeleiding en activering van het afweersysteem, waardoor het langetermijn gezondheidseffect intussen ook ‘gewaardeerd’ wordt.

 

* In het WAF 24 van najaar 2004 spreekt prof. Huub Savelkoul over de hygiënehypothese, het belang van een gezonde darmflora en in relatie hiermee het belang van een immuunsysteem dat een gezonde balans ontwikkelt tussen Th1- en Th2-reacties. Disbalans geeft volgens hem immuungerelateerde ziektes, zoals reuma, allergieën etc. en mogelijk is er zelfs een relatie met autisme. Die balans is volgens hem cruciaal, en wordt vooral beïnvloed door de interactie tussen darmflora en het immuunsysteem.

**
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16490323
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9824838

Woordenboek


Deel deze Nieuwsbrief